Rozwiązanie stojących przed Polską problemów jest niemożliwe bez podjęcia rozmów między władzą a społeczeństwem. By zmusić nas do uznania konieczności negocjacji z władzami NSZZ „Solidarność” z L[echem] Wałęsą na czele zdecydowani jesteśmy na wszelkie działania, na wszelkie formy nacisku. Jako płaszczyznę negocjacji gotowi jesteśmy przyjąć sformułowane przez Prymasowską Radę Społeczną warunki ugody narodowej[1]. Jednocześnie oświadczamy, że jedynym warunkiem rozpoczęcia rozmów jest zwolnienie wszystkich internowanych i amnestia dla aresztowanych oraz skazanych. Jest to warunek, od którego nie odstąpimy.
Tymczasowa Komisja Koordynacyjna NSZZ „Solidarność” Z[bigniew] Bujak (Region Mazowsze) W[ładysław] Frasyniuk (Region Dolny Śląsk) W[ładysław] Hardek (Region Małopolska) B[ogdan] Lis (Region Gdańsk[i])
Źródło: „Tygodnik Mazowsze”, 28IV1982, nr 11.
[1] Tezy Prymasowskiej Rady Społecznej – dokument opracowany przez grupę doradców prymasa Józefa Glempa, opublikowany 5 IV 1982 r. W dokumencie tym apelowano, by władze podjęły negocjacje z przedstawicielami NSZZ „Solidarność”. Zob. Tezy Prymasowskiej Rady Społecznej (5 IV 1982) [w:] Kościół w PRL. Kościół katolicki a państwo w świetle dokumentów 1945-1989, t. 3: Lata 1975-89, oprac. P Raina, Pelplin 1996.