Doktryny prawa natury

5/5 - (7 votes)

Pojawia się w historii myśli politycznej od antyku.

Można je podzielić na trzy obszary, tradycje:

  1. tradycja antyczna- ( Sofiści- Hippiasz z Elidy, Arystoteles, Stoicy)
  2. tradycja średniowieczna( św. Tomasz, Augustyn)
  3. tradycja nowożytna( głównie 17 i 18 wiek)

Cechy:

  • zeświecczenie, desakralizacja doktryn- świeckość przenika te doktryny
  • społeczeństwo to zbiór jednostek, zaabsorbowanych troską o własny interes, a nie całego narodu
  • źródłem prawa naturalnego jest sam człowiek, jest on też żródłem idei moralnych
  • człowiek jako jednostka apolityczna, aspołeczna; zawieranie umów społecznych jest czynnikiem powodującym to, że człowiek staje się istotą społeczną i polityczną
  • państwo czyni z nas istoty społeczne i polityczne

Stan natury – okres człowieczeństwa prymitywnego, wolnego, człowiek przedpaństwowy, prymitywny

Umowa społeczna – sposób przejścia ze stanu natury do stanu państwowego, leży ona u źródeł państwa, które jest dziełem ludzi

Główni przedstawiciele nowożytnej szkoły natury

  1. Hugo Grocjusz.
    • Był czołową postacią nowożytnej szkoły p.n. Był Holendrem.
    • Jego koncepcja p.n. zmierzała do desakralizacji prawa
    • Sformułował swe koncepcje w „O prawie wojny i pokoju”, „O wolności mórz”
    • prawa natury są niezależne od czynników zewnętrznych (np. boskich) i wynikają z natury ludzkiej „p.n. jest do tego stopnia niezależne, że nawet Bóg nie może go zmienić”
    • Kardynalne prawa natury:
  • obowiązek poszanowania cudzej własności
  • prawo wynagradzania szkód
  • prawo dotrzymywania umów (pacta sum servanta)
  • obowiązek ponoszenia kary za popełnione przestępstwa

Rozróżnienie prawa natury od prawa stanowionego:

  • p.n. jest niezmienne, a p.s. może być modyfikowane
  • Ważną gałęzią p.p. jest prawo międzynarodowe (był jego ojcem). Stosunki między narodami powinny być kształtowane na takich zasadach jak stosunki między jednostkami

Sklasyfikował prawa podmiotowe:

  • Uprawnienia, czuli władza w stosunku do samego siebie – wolność (libertas)
  • Władza w stosunku do innych
  • Władza nad rzeczami:

– pełne władztwo – własność

– niepełna własność – użytkowanie, zastaw, wierzytelność

  1. Samuel Pufendorf
    • Reprezentant niemieckiej szkoły, wykładał w Heidelbergu
    • Punktem wyjścia jego filozofii było wyciągnięcie p.n. Spinowa natury człowieka. Spinowa naturze człowieka są dwie cechy:
    • Skłonność do życia Spinowa grupie
    • Egoizm – chęć zabezpieczenia własnych interesów
    • Są więc dwa podstawowe p.n.:
    • Prawo do ochrony własnego życia Spinowa majątku
    • Prawo do zabezpieczenia trwałości społeczeństwa
    • Neguje boskie pochodzenie p.n., uznaje jednak Boga za kreatora człowieka (stworzył go i stracił moc wpływania na niego)
    • Spinowa źródeł powstania państwa jest wola społeczna, powstaje ona Spinowa wyniku kilku aktów:
    • Chęć zrzeszania się jednostek i utworzenia społeczeństwa
    • Społeczeństwo uzyskuje ustrój konstytucyjny
    • Oddanie się społeczeństwa pod władzę suwerena – monarcha troszczy się Spinowa bezpieczeństwo poddanych
  2. Baruch Spinoza
    • Był holenderskim Żydem
    • Jego doktryna związana była z powstaniem Niderlandów i ze ścieraniem w nich racji republikańskich (bogaczy) i monarchistycznych (kalwini)
    • Związana także ze sprzeciwem wobec nietolerancji
    • Podstawową wolnością jest poszanowanie wolności myśli, przekonań, wypowiadania się, sądów, jest niezbywalne, za zakazane można uznać jedynie poglądy wywrotowe
    • Uważa się go za prekursora liberalizmu
    • Doktryna jego była pozbawiona odwoływania się do Boga
    • Pismo Święte nie jest źródłem poznawczym, religia nie może być źródłem prawdy, bo jest tylko wykładnią reguł moralnych
    • Religia jest potrzebna, wiara jest wygodniejsza od trudów myślenia i jest dobra głównie dla prostych. Prawda jest domeną nauki, a wiara teologii
    • Rzecznik oddzielenia Kościoła od państwa
    • Chwali demokrację, bo ona najlepiej odpowiada wymogom rozumu. Ludzie poddają się prawu, którego są twórcami
    • Przejście od natury do państwa, bodźcem do zawarcia umowy społecznej była chęć do zmobilizowania szlachetnej strony natury ludzkiej
    • Państwo ma zapewnić szczęście, którego wyrazem jest wolność, czyli rozumne podporządkowanie się prawu. Ludzie nie mogą żyć bez prawa, państwa, bo dzięki nim wolność może być zagwarantowana
    • Władza nie może być nieograniczona, a musi być poddawana kontroli społecznej
  3. Tomasz Hobbes
    • Polityk doby rewolucji angielskiej
    • Układ stosunków społecznych i powstanie państwa wiąże z naturą ludzką. Mówi o człowieku jakim jest, a nie jakim powinien być. Człowiek jest zły, egoista, nie liczy się z innymi członkami przedpaństwowego stada
    • Okres stanu natury to wojna wszystkich ze wszystkimi. Porównywał stan natury z anarchią, 3 cechy:
    • Istnienie absolutnej niczym nieograniczonej wolności
    • Istnieją tylko uprawnienia, nie ma zakazów i obowiązków
    • Skrajny subiektywizm działania i postępowania jednostki – każdy jest sędzią w swojej sprawie
    • Stan natury kończy się w momencie powstania państwa. Państwo powstało, bo ludzie bali się stanu natury i ze względu na instynkt samozachowawczy.
    • Ludzie oddają się pod władzę suwerena po to, by nie wyginąć
    • Cechy umowy społecznej:
    • Każdy z każdym umawia się, że przelewa pełnię swoich praw w ręce wybranego suwerena
    • Jest to umowa jednostronna – suweren nie jest stron umowy
    • Nie jest renegocjowana
    • W wyniku takiej umowy powstaje państwo zwane Lewiatanem, albo sztucznym człowiekiem
    • Wiąże dużą liczbę ludzi i podporządkowuje ich dla dania im bezpieczeństwa i pokoju
    • Państwo jest instytucją przymusu
    • Wolność nie wyklucza podporządkowania (przymusy). Wolności nie można oddzielić od konieczności. Porównywał wolność do rzeki, która z konieczności płynie określonym kierunkiem. Prawdziwa wolność może być realizowana tylko w państwie. Prawo stwarza ramy dla wolności. Bez prawa wolność przeradza się w dowolność.
    • Był przeciwnikiem republikanizmu. Forma mieszana ustroju jest absurdem. Uważa się go więc za zwolennika monarchii absolutnej. Państwa z władzą słabą i kontrolowana porównywał do dzieci spłodzonych z kalekich rodziców, które i tak niedługą umrą
    • Był rzecznikiem podporządkowania władzy duchownej władzy świeckiej.
  4. John Locke
    • Duchowy ojciec liberalizmu. Był bardzo aktywnie zaangażowany w politykę. Jego poglądy rozwijały się z doraźnymi potrzebami politycznymi. Kształcił się w Oksfordzie. Był tutorem (wychowawcą)
    • Znał Lorda Kanclerza i to właśnie on wkręcił go w politykę. Szlajał się po świecie, jak był w Holandii to napisał „List o tolerancji”, potem napisał „Dwa traktaty o rządzie”.
    • „Traktat I” – polemika z sir R. Ilmenem (władzę absolutną wynosił na piedestał).
    • Człowiek wg. Lock’a jest istotą pozytywną, ludzie są dobrzy i rozumni, wiedzą, co dla nich jest dobre. Stan natury był stanem wolności, a nie swawoli, szczęśliwości. Jednostka posiadała prawo do czynienia wszystkiego do zachowania siebie i własności. Zakaz wymierzania kar za przestępstwo, które na celu miało zachowanie siebie.
    • Stadia stanu natury:
    • Prymitywne
    • Stadium zorganizowane
    • Locke uważał, że w stanie natury pojawia się idea własności. W pierwszym stanie jest ona własnością ograniczoną (prawo do posiadania dóbr w ilości koniecznej do utrzymania; chłop jak uprawiał ziemię to ona przechodziła na niego). W stadium wyższym powstaje prawo do własności nieograniczonej, pojawia się bowiem wymiana, produkcja dla zysku. Stan natury jest więc kreślony w pozytywnych barwach. Więc czemu się to skończyło?
    • W dalszym życiu w naturze był dyskomfort:
    • Brakowało jednego sędziego (każdy był własnym sędzią), każdy musiał na własna rękę ścigać przestępców
    • Nie wszyscy ludzie przyjmowali p.n. za wiążące ich samych
    • Koncepcja umowy społecznej:
    • Zawierają się w niej da akty:

– umowa w sprawie zorganizowanego społeczeństwa, w wyniku tej umowy powstaje społeczeństwo obywatelskie (polityczne), przejmuje część uprawnień stanu natury

– umowa w sprawie rządu – dochodzi do powstania władzy politycznej

  • Nie ma więc powrotu do stanu natury
  • W II umowi przeniósł koncepcję prawa prywatnego na grunt polityczny. Mianowicie instytucję powiernictwa (trustship), zakładała ona istnienie 3 stron:

– 1 – nakładała mandat powierniczy (trustor)

– 2 – mandatariusz – przyjmował na siebie mandat (trustem)

– 3 – osoba najważniejsza – ta która miała odnieść korzyść (befeniciary tlu trust)

  • Na gruncie politycznym są 2 osoby:

– 1 – społeczeństwo (trustor)

– 2 – władca (befeniciary tlu trust)

  • Konsekwencje takiej umowy:

– władza poddawana kontroli

społeczeństwo dalej jest suwerenem, ma prawo odebrać władcy oddany mandat, wtedy umowę zawiera się od nowa

Koncepcja podziału władzy:

  1. Legislatywa – jest władzą najwyższą (władza została przez niego shierarhizowana), nie obraduje stale i jest nienaruszalna, jest ciałem delegowanym
  2. Egzekutywa – ciało obradujące stale, podlega legislatywie, która może ją odwołać (oprócz króla), jest nieliczna, nierozbudowana
  3. Władza federatywna (łac. Federa = przymierze) – uprawniona do zawierania traktatów międzynarodowych; nie musi być oddzielona od pozostałych władz (tamte nie mogą być połączone)

Locke nie wyróżnia władzy sądowniczej, ma ona należeć do egzekutywy

Dodaj komentarz