Jednym z najbardziej użytecznych i najszybciej rozwijającym się medium XX wieku jest Internet. Niecodzienny przebieg wydarzeń – szerokie zastosowanie wynalazku wojskowego do celów służących rozwojowi pokojowej komunikacji – rozważania tego typu staja się już truizmem. „Internet, obok globalnej sieci telefonicznej, globalna siec komputerowa, łączy się w informacyjna autostradę, do której dołączone są najróżnorodniejsze urządzenia: komputery, telefony, ekrany, pamięci dyskowe, co juz tworzy nowa sferę komunikacyjno-kulturowa: rzeczywistość wirtualna on-line. Człowiek współczesny wkracza w nowy wymiar przestrzeni: cyberprzestrzeń(16)”. Łączy on wszystkie istniejące obecnie media:
- prasę (wersje on-line większości gazet),
- radio (wiele stacji radiowych nadaje przez Internet),
- telewizje (przekazy na żywo)
jednocześnie nie będąc jak one ograniczonym:
- brak rzeczywistej cenzury,
- możliwość natychmiastowej aktualizacji informacji,
- łatwy dostęp do odbiorców na całym świecie.
Dlatego też Internet coraz częściej wykorzystywany jest w polityce. Przeprowadzane są internetowe debaty „na żywo”, podczas których wszyscy zainteresowani tematem mogą zadawać pytania i wypowiadać się na dany temat. Socjolodzy i specjaliści od wyborów badają nastawienie opinii społeczności „internautów”, okazuje się bowiem, że jest to liczna grupa obywateli, o której glosy warto się starać. Poszczególne samorządy przymierzają się do przeprowadzania tanich referendów w sprawach istotnych dla społeczności lokalnych. Definicja Internetu ze względu na jego funkcje cywilizacyjne i społeczne wybiega daleko poza terminologie techniczna. Składają się na niego trzy elementy:
- połączone sieci (network of networks) oparte o protokóły TCP/IP,
- społeczność (community of people), która używa i rozwija ta siec,
- zbiór zasobów (collection of resources), które znajdują się w tej sieci
Techniczne, społeczne i informacyjne aspekty są one ze sobą powiązane. Internet scharakteryzować można najogólniej jako „działanie członków społeczności przy pomocy sieci, mające na celu odnalezienie i wykorzystanie znajdujących się w niej zasobów informacyjnych”(17).
Powstanie Internetu w Stanach Zjednoczonych było reakcja na wystrzelenie sputnika przez Związek Radziecki. Był wiec to element zimnej wojny. W 1957 roku stworzona została agencja ARPA, która przy wykorzystaniu hipertekstu(18) postanowiła stworzyć zdecentralizowana siec komputerowa, która będzie mogła działać nawet w przypadku awarii wielu węzłów. W celu realizacji tego projektu w 1969 roku stworzony został ARPANET – siec składająca się z czterech komputerów, która w 1971 roku liczyła 13 węzłów, a w 1973 aż 35. Początkowo służyła ona wyłącznie do komunikacji między naukowcami, do przesyłania listów elektronicznych i do wspólnej pracy nad projektami. W roku 1970, dzięki wykorzystaniu protokołu FTP (File Transfer Protokół) możliwe stało się przesyłanie całych plików. Umożliwiło to umieszczanie w sieci biblioteki programów, sterowników do sprzętu oraz dokumentacji. W roku 1971 udostępniono wszystkim użytkownikom Internetu możliwość wysyłania i odbierania listów, oczywiście pod warunkiem, że adresat również korzystał z komputera podłączonego do sieci. „Elektroniczna” poczta zyskała wielka popularność. Analitycy złożonych systemów komputerowych przewidują, że do 2000 roku liczba wysyłanych listów tzw. „e-maili” przekroczy zawrotna liczbę 6 trylionów rocznie.
W roku 1973 siec ARPANET została rozszerzona poza Stany Zjednoczone. Podłączone zostały: University College of London w Wielkiej Brytanii i Royal Radar Establishment w Norwegii. Rok później w opracowaniu badawczym dotyczącym protokołu TCP po raz pierwszy użyte zostaje słowo INTERNET(19). W roku 1977 stu naukowców tworzy „TheoryNet” pierwsza lista dyskusyjna. W 1979 roku powstaje system organizujący tekstowe grupy dyskusyjne „Usenet” – stworzony przez studentów Toma Truscotta, Jima Ellisa i Steve Bellovina. Obecnie Usenet liczy ponad 50 tysięcy grup i miliony użytkowników.
W roku 1983 ostatecznie odłącza się od sieci ARPANET jej cześć wojskowa, tworząc MILNET. W ARPANET hosty i sieci zaczynają używać protokołu TCP/IP. Jest to początek Internetu w obecnym znaczeniu. Do rozwoju Internetu włącza się National Science Fundation, tworząc NSFNET, siec szybkich superkomputerów wykorzystywanych do celów naukowych. W kolejnych latach opracowane zostają systemy: Internet Relay Chat (IRC) Jarkka Oikarinena – do internetowych rozmów bezpośrednich, oraz Prodigy – usługa służąca do zakupów. W 1989 roku formalnie przestaje istnieć ARPANET na korzyść dobrze nam dziś znanego Internetu.
W 1990 roku Tim Berners-Lee stworzył technologie World Wide Web (WWW), lecząca słowa, zdjęcia i dźwięk. Zapoczątkowało to trwający do dziś wyścig programistów próbujących stworzyć najlepsza przeglądarkę stron WWW i oczywiście dzięki temu osiągnąć znaczny sukces ekonomiczny. W 1992 roku powstała organizacja koordynująca rozwój i działanie Internetu „Internet Society”. W latach 1995-1996 dzięki technologii przesyłania ciągłej transmisji dźwiękowej „Real Audio” oraz systemowi „WebTV” radio i telewizja zostały przeniesione do Internetu. Tym samym międzynarodowa siec komputerowa stal się medium „interaktywnym” i jednocześnie dopełnieniem brakującego elementu w historii komunikacji – dawno prorokowanym przez pisarzy science fiction. Obecnie wprowadzane są coraz to nowe „formy ekspresji internetowej”, można posterować prawdziwa sonda lądująca na Marsie a nawet wysłuchać relacji na żywo z krajów ogarniętych klęska żywiołowa lub wojna. Tak jak medium XV wieku „druk” przyniosło popularyzacje wiedzy wszystkim ludziom na ziemi, tak wynalazek Internetu stwarza możliwość usunięcia barier międzyludzkich spowodowanych wzrastającym podziałem politycznym, społecznym, geograficznym oraz kulturowym.